TVctionary

by Antonakis Christodoulou
Posts I Like
Who I Follow

A historic moment! Me posing for the mother of Streetgeist and amazing photographer, Alkistis Tsitouri, wearing 90210 Silver’s original jackets @ Downtown LA

image

Όταν ο D. B. Weiss και ο David Benioff συνάντησαν τον George R. R. Martin ώστε να τον πείσουν να γίνει τηλεοπτική σειρά το Game of Thrones,  εκείνος τους ζήτησε να μαντέψουν κάτι που δεν είχε γράψει ακόμη ώστε να καταλάβει πόσο μέσα στο μυαλό του ήταν. Τους ρώτησε ποια πίστευαν πως ήταν η μητέρα του Jon Snow. Εκείνοι μάντεψαν μάλλον σωστά και η συνεργασία μεταξύ τους ξεκίνησε. Ωστόσο μέχρι και αυτή τη στιγμή, εκτός από ελάχιστες μπηχτές, η σειρά δεν έχει κατευθυνθεί προς τη συγκεκριμένη ιστορία και αυτό νομίζω είναι λιγάκι ύποπτο. 

Η ιστορία έως τώρα έχει ως εξής, πριν από περίπου 17 χρόνια ο Ned Stark πολέμησε στο πλευρό του επιστήθιου φίλου του Robert Baratheon εναντίον του τρελού βασιλιά Aerys II Targaryen και του γιου του Rhaegar, ο οποίος είχε απαγάγει την αδερφή του Ned και αγαπημένη του Robert, Lyanna Stark. O Robert νίκησε και στεύθηκε βασιλιάς, ο Aerys II και ο γιός του σκοτώθηκαν αλλά μαζί με αυτούς και η άτυχη Lyanna και ο Ned γύρισε πίσω στο Winterfell με ένα μπάσταρδο γιο - απόκτημα πιθανού τσιλιμπουρδίσματος τη περίοδο που βρισκόταν στον πόλεμο. Το όνομα αυτού, Jon Snow.

Από το πρώτο κιόλας επεισόδιο ο Jon ζητάει από τον Ned να του μιλήσει για τη μητέρα του, το ίδιο κάνει και ο βασιλιάς Robert λίγο αργότερα σε μια πολύ προσωπική συζήτηση με τον φίλο του αλλά ο Ned εμφανώς ζορισμένος και τις 2 φορές αποφεύγει να μιλήσει για αυτήν. 

Κάπου εδώ μου καρφώθηκε στο μυαλό τις τελευταίες ημέρες πως το πιθανότερο σενάριο είναι ο Jon να μην είναι τελικά το μπάσταρδο που του Ned (ο οποίος ως χαρακτήρας ήταν παράδειγμα οικογενειάρχη και πιστού συζύγου) αλλά ο καρπός του παράνομου έρωτα της αδερφής του με τον πρίγκιπα Rhaegar (που όπως είπαμε την είχε απαγάγει). Λίγο η ντροπή πως η Lyanna ατιμάστηκε από τον εχθρό (εκείνα τα χρόνια αν ήσουν πραγματικός άντρας, πιο εύκολα το παρουσιάζες ως μπάσταρδο - κέρατο παρά ως παιδί της λογοδοσμένης παρθένας αδερφής σου που ξεμυαλίστηκε απ’ο τον εχθρό) λίγο το ότι το μωράκι ήταν αίμα ούτως ή άλλως, οδήγησαν τον Ned σε αυτήν την απόφαση, να τον παρουσιάσει και να τον μεγαλώσει ως δικό του παιδί και να μην αποκαλύψει σε κανέναν την αλήθεια ποτέ.

Σε αυτή λοιπόν τη περίπτωση ο Jon Snow είναι και Stark και Targaryen, δηλαδή είναι πρώτος εξάδελφος όλων των αδελφών του αλλά και ανηψάκι της Daenerys! (Εδώ που τα λέμε, σε μια τέτοια ιστορία, ένας τέτοιος γκόμενος δεν μπορεί να είναι απλά μπάσταρδος με μάνα κάποια κοινή γυναίκα! μοιάζει το λιγότερο ημίθεος)

Το μόνο που μου κλωτσάει σε αυτή τη θεωρία είναι πως οι Targaryen είναι καραξανθοί (πλατινέ) και ο Snow είναι κατίμαυρος και για αυτό το λόγο αφήνω ανοιχτό ένα μικρό παραθυράκι (πολεμίστρα) για τη θεωρία Νο 2, η Lyanna να ήταν τελείως εξώλης και να είχε “πλαγιάσει” (έτσι το έλεγαν τότε) και με τον Robert. Κάτι τέτοιο σημαίνει πως ο Jon είναι μισός Baratheon άρα βασικά συγγενεύει μόνο με τον Stannis μιας και δεν έχει μείνει και κανένας άλλος από το σόι. 

Ο τέταρτος κύκλος του Game of Thrones μόλις άρχισε και έχουμε άλλους τρεις να περιμένουμε (έχουν υπογράψει για επτά συνολικά). λογικά το μυστήριο θα διελευκανθεί τα επόμενα τέσσερα χρόνια. 

Get LUST magazine #13 and learn about how to take your first steps in the porn industry ;)

when I met the 90210 costume designer, Kime Buzzelli. Went to her vintage shop called The End at Yucca Valley and we talked about Silver and the project ”Introducing Silver”, I did in 2011. Also bought original Silver’s stuff !!! How cool is that? Will post more details soon.

#GameOfThrones (at Προφήτης Ηλίας)

“God is a vampire.” –True Blood Season 5. Catch up: recap.hbo.com/true-blood/#god-is-a-vampire

“God is a vampire.” –True Blood Season 5. Catch up: recap.hbo.com/true-blood/#god-is-a-vampire

“Who’s hungry? I was thinking Greek.” Catch up on True Blood Season 5, and the time vamps ate a fraternity: recap.hbo.com/true-blood/#whos-hungry-i-was-thinking-greek

“Who’s hungry? I was thinking Greek.” Catch up on True Blood Season 5, and the time vamps ate a fraternity: recap.hbo.com/true-blood/#whos-hungry-i-was-thinking-greek

“Peace is for p*ssies!” –Russell Edgington, True Blood Season 5. Catch up: recap.hbo.com/true-blood/#peace-is-for-pussies

“Peace is for p*ssies!” –Russell Edgington, True Blood Season 5. Catch up: recap.hbo.com/true-blood/#peace-is-for-pussies

I just created my family arms for HBO’s Game of Thrones. Join the Realm and create yours now: www.jointherealm.com

image

What kind of story could be more tragic in a TV series like True Blood? Amidst maenads with zombie followers, addicted werewolves who get high on vampire blood, necromancers possessed by the spirits of witches that were burned during the Middle Ages, who in turn torment darling vampires and ancient psychopathic, intimidating vampire hybrids that threaten to eat everyone, the most tragic story is that of the unfair and untimely death of a common mortal cook. 

Iraq war veteran Terry Bellefleur has more or less managed to overcome his post-traumatic stress disorder. Terry is a well-meaning man with beautiful eyes, who works as a cook at the neighbourhood bar of his friend Sam Merlotte and is married to waitress Arlene, loving her children like his own. 

The curse uttered by an Iraqi woman (an innocent local killed by Terry during the Second Gulf War) just before her death has awoken a fire demon that, like the Erinyes, will gradually begin to threaten the character’s quiet home life and activate his traumas. 

Terry will try to get away from his loved ones (so that they don’t get into trouble), break the curse by killing again, and even take his own life. When all these efforts fail, Terry, seeking redemption, pays an old war buddy to kill him at an unsuspected time. Naturally, he doesn’t share his secret with anyone. Not even with his wife, who in turn, suspecting that her husband is still suicidal, enlists a vampire family friend to charm him into forgetting everything (vampires do have this ability, which is called glamouring), retaining only the fact that he is a happily married father and cook. As a result, the memory of hiring someone to kill him is erased along with his war experiences and demons, and so Terry dies a few days later, unsuspecting but happy. A bullet is what does the job, while Terry is taking out the garbage, proving that the series’ writers know how to handle age-old dramatic devices such as tragic irony, which, if properly used, as in the case of Terry Bellefleur, is much more shocking than any extreme evisceration.   

Τι είδους ιστορία θα μπορούσε να είναι η τραγικότερη σε μια  τηλεοπτική σειρά όπως το True Blood; Ανάμεσα σε Μαινάδες με ακόλουθους ζόμπι, εθισμένους λυκανθρώπους που φτιάχνονται με αίμα βρικολάκων, Νεκρομάντες που εξουσιάζονται από πνεύματα μαγισσών που κάηκαν στο Μεσαίωνα και που με τη σειρά τους ταλαιπωρούν αγαπημένα βαμπίρ και αρχαίους ψυχοπαθείς τρομοκράτες βρικόλακες που απειλούν να φάνε όλο το κόσμο, η τραγικότερη ιστορία είναι αυτή του άδικου πρόωρου θανάτου ενός κοινού θνητού μάγειρα.

Ο βετεράνος Terry Bellefleur έχει πια καταφέρει να ξεπεράσει ένα μεγάλο μέρος του μετατραυματικού στρες που αποκόμισε από τη θητεία του στο Ιράκ. Πρόκειται για ένα καλοκάγαθο άντρα με όμορφα μάτια που εργάζεται πια ως μάγειρας στο συνοικιακό μπαρ του φίλου του Sam Merlotte, είναι παντρεμένος με την σερβιτόρα Arlene και αγαπάει τα τρία της παιδιά σαν δικά του.

Η κατάρα μιας Ιρακινής λίγο πριν πεθάνει - αθώου θύματος του Terry στο πόλεμο - θα “ξυπνήσει” τον δαίμονα της φωτιάς που σαν άλλες Ερινύες θα αρχίσει να απειλεί την ήρεμη οικογενειακή ζωή του ήρωα και σιγά σιγά να ενεργοποιεί τα τραύματα του.

Ο Terry θα προσπαθήσει να φύγει μακριά από τους αγαπημένους του (βασικά για να μην τους πάρει στο λαιμό του), να λύσει τη κατάρα σκοτώνοντας ξανά ακόμη και να αυτοκτονήσει. Δεν τα καταφέρνει όμως και προκειμένου να λυτρωθεί και να λυτρώσει καταφεύγει σε παλιόφιλο βετεράνο και τον παρακαλεί να τον δολοφονήσει σε ανύποπτο χρόνο έναντι αμοιβής. Φυσικά δεν μοιράζεται με κανένα το μυστικό αυτό. Ούτε με τη σύζυγο του, που από τη πλευρά της, υποψιασμένη πως ο άντρας της εξακολουθεί να έχει τάσεις αυτοκτονίας, ζητά από έναν οικογενειακό φίλο βαμπίρ να τον μαγέψει και να τον κάνει να ξεχάσει τα πάντα (ναι τα βαμπίρ έχουν αυτή την ιδιότητα που στην επίσημη αγγλική ονομάζουμε glamouring) και να κρατήσει μόνο το ότι είναι ένας ευτυχισμένος σύζυγος, πατέρας και μάγειρας. Όμως μαζί με το πόλεμο και τους δαίμονες του θα διαγραφεί από τη μνήμη του πως είχε ήδη πληρώσει κάποιον για να τον σκοτώσει και έτσι λίγες ημέρες αργότερα ο Terry θα πεθάνει ανυποψίαστος αλλά ευτυχής. Μια σφαίρα θα κάνει όλη τη δουλειά, την ώρα που ο Terry θα βγάλει έξω τα σκουπίδια, αποδεικνύοντας έτσι πως οι σεναριογράφοι της σειράς ξέρουν καλά να διαχειρίζονται παλιές καλές τεχνικές τραγωδίας όπως η κλασσική “τραγική ειρωνεία” που αν αποδοθεί σωστά –όπως στη περίπτωση του Terry Bellefleur– ταράζει πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε ακραίο ξεαντέριασμα. 

@ the Slaughterhouse #UrsFischer #deste (at Ύδρα - Hydra Island)